Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2007
Και ο Αλαβάνος ασκεί λογοκρισία
Νομίζω ότι αυτή τη φορά ξεπέρασε και τον εαυτό του. Και τι έχουμε να δούμε μέχρι τις επόμενες εκλογές...
... ο κ. Αλαβάνος απάντησε: "Η Δεξιά δε θα κάνει μαθήματα σαβουάρ βίβρ στην Αριστερά."
Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2007
Και ο Πάνος Παναγιωτόπουλος λογοκρίνει
«... Η διαδικτυακή έκρηξη είναι ακόμη πιο σαρωτική από ό,τι έχουμε συνειδητοποιήσει -κάθε απόπειρα λογοκρισίας δεν αφορά πια τον λογοκριμένο, χαρακτηρίζει μόνο τον λογοκριτή. Αυτό είναι μαι μεγάλη στιγμή στην ιστορία της έκφρασης, ένα είδος εφαρμοσμένης αναρχίας με την καλή έννοια: όλοι λένε αυτό που θέλουν, όπως θέλουν, όποτε θέλουν. Κι αυτό ιστορικά δεν έχει γυρισμό, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει. Μας αρέσει; Μάλλον ναι υπό όρους... όχι σε όλες τις λογοκρισίες. Τότε που υπήρχαν πέντε εφημερίδες και δύο κρατικά κανάλια, αυτό το σύνθημα είχε νόημα. Τώρα δεν έχει κανένα. Επιπλέον: αυτό δίνει χώρο στα ανώνυμα φασιστοειδή και στους ανώνυμους λούμπεν να δράσουν ανενόχλητοι. Ασε που ούτε η λέξη "λογοκρισία" είναι κυριολεκτική πια. Αν διαγράψω ένα φασίζον ρατσιστικό σχόλιο από το μπλοκ μου, δεν στερώ πια από κάποιον την ελευθερία να το εκφράζει. Μπορεί να το εκφράσει σε χιλιάδες άλλους τόπους. Απλώς δεν θέλω να κοπρίσει το σπίτι μου. Απλώς του βάζω πόρτα. Απλώς διαλέγω με ποιους πάω και ποιους αφήνω. Υπό αυτή την έννοια, είμαι υπέρ της "λογοκρισίας". Οταν κάτι με προσβάλλει ή με ενοχλεί, το σβήνω. Χωρίς ανεδαφικές ενοχές. Και αυτό κάνουν όλοι, είτε το παραδέχονται είτε όχι. Και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Η λογοκρισία είναι ένα πρόβλημα ξεπερασμένο στον δυτικό κόσμο. Αλλα είναι τα προβλήματά μας».
Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από άρθρο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου στη σαββατιάτικη «Ελευθεροτυπία». «Το Σάββατο βράδυ Κυριακή πρωί», όπως ονομάζει τη σελίδα του ο δημοσιογράφος (ο γκόντζο δημοσιογράφος, σύμφωνα με τον Hunter S. Thompson), από τις λίγες που διαβάζονται πλέον σε έναν καθημερινό Τύπο, υπέργηρο ιδεών, εμφανώς γερασμένο. Και γράφει αυτό που θέλω να πω και εγώ σε όλους αυτούς που με «ταλαιπωρούν» στη μεσημβρινή ζώνη του Σπορ FM, κατηγορώντας με ότι δεν διαβάζω τα μηνύματά τους -πολλά από αυτά υβριστικά ή ρατσιστικά- ή ότι δεν συνδιαλέγομαι μαζί τους στο μικρόφωνο, όταν κάτι με προσβάλλει ή με ενοχλεί. Δεν θέλω να τους «λογοκρίνω», αλλά αφού κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, έτσι και εγώ δεν θέλω να κοπρίζουν το σπίτι μου. Ας τα πουν αλλού...
Τρίτη, 19 Ιουνίου 2007
Και ο Ν. ΔΗΜΟΥ ασκεί προληπτική λογοκρισία
Κι έχει απόλυτο δίκαιο.
Άλλωστε για αυτό το δικαίωμα φωνάζω κι εγώ. Την προληπτική λογοκρισία κατά της οποιασδήποτε προσπάθειας να εξευτελισθεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όσο κι αν κάποιος το ονομάζει "τέχνη"... Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν την ορίζει ο καλιτέχνης, αλλά ο "θεατής" του.
Εκείνο όμως που δεν ανέχομαι είναι η προσπάθειά του κ Δήμουνα στερήσει αυτό το δικαίωμα από κάποιον άλλο. Νομίζω ότι είναι κι αντιδημοκρατικό, κι άτεχνο και καταδικαστέο.
Επίσης δεν ανέχομαι την ακροβατική λογική ότι εγώ μπορώ να κρίνω το λόγο κάποιου, ενώ αντίθετα όποιος άλλος κρίνει το "λόγο" ασκεί λογοκρισία. Είναι το λιγότερο αστειότητα, για να μην επιχειρηματολογήσω με σενάρια καταστροφολογίας.
Κυριακή, 10 Ιουνίου 2007
Δικτατορία της Μετριότητας
Υποφέρουμε και πληρώνουμε αν-έρω-τους να κάνουν α-τεχνί-ες, χωρίς να μπορούμε να μιλήσουμε.
Ζούμε στο φασισμό της κακογουστιάς, και της ανελέητης επίθεσης στη λογική και στην ομορφιά.
Η καλι-τεχνί-α προϋποθέτει το καλό μέσα της. Αλλοιώς γίνεται τέχνη ήγουν μαστοριά, ήγουν εργολαβία, ήγουν κρατική επιχορήγηση.
Ποτέ η πορνογραφία δεν έγινε τέχνη. Άκου σεξουαλική πράξη μονήρους τύπου. Τι άλλο θα δούμε;
Σάββατο, 9 Ιουνίου 2007
Σωκράτης Τσιχλιας
Tου Σωκρατη Τσιχλια
Πολλοί πατριώτες έχουμε μαζευτεί τελευταία σ’ αυτή τη μικρή ταλαίπωρη πατρίδα· μάλλον περισσότεροι απ’ όσους μπορεί να αντέξει. Πατριώτες και αμύντορες των λεγόμενων χρηστών ηθών τα οποία καρυκεύονται πάντα με μια γερή δόση ελληνορθόδοξου πολιτισμού. Οσες φορές κατίσχυσε πολιτικά το τρίπτυχο Ηθική, Πατρίδα, Ορθοδοξία (είδαμε και τι συνέβει όταν έγιναν ανάποδα σχόλια), τα βογγητά της Ελλάδας ακούστηκαν στα πέρατα της γης (όπως ας πούμε το 1821 και το 1940. Είναι κι αυτό μια άποψη).
Η τελευταία κρίση πατριωτισμού είχε θύμα ένα έργο τέχνης (ποιός το ορίζει, αφού πλέον ξέρουμε ότι και η τέχνη έχει όρια, n'est ce pas? Η κ Στεφανή τα λέει όχι εγώ...), μοντέρνας εκδοχής της τέχνης, το οποίο οι ειδικοί ονομάζουν Video art (πορνό νομίζω ότι θα ταίριαζε καλύτερα. Είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Ευχαριστούμε για τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις παρεπιμπτόντος, αναμορφωτά του γούστου του Ελληνικού λαού). Κατόπιν ανωνύμου καταγγελίας, ο εφημερεύων εισαγγελεύς διέταξε τη σύλληψη του υπεύθυνου της έκθεσης ART Αthina, που φιλοξενούσε το διάρκειας 40 δευτερολέπτων φιλμάκι, με την κατηγορία της προσβολής εθνικού συμβόλου και με βάση τον νόμο περί ασέμνων. (Το μόνο που δεν κατάλαβα εγώ είναι αν έγινε κάτι παράνομο με την επέμβαση του εισαγγελέα. Γιατί πιο κάτω ο εν λόγω Batman θα γίνει και προστάτης των νόμων.) Το έργο παρουσίαζε σεξουαλική πράξη μονήρους τύπου, ενώ κάποια μπάντα παιάνιζε τον εθνικό ύμνο.(Συγαρητήρια με κάλυψες απόλυτα με την περιγραφή σου. Στις κωλοτούμπες είσαι καταπληκτικός! Μπόρεσες και λογόκρινες τον ίδιο σου τον εαυτό. Όμως μου φαίνεται σα να περιγράφεις ένα πείραμα βιολογίας. Γιατί τόσο ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ; Ντρέπεσαι να πεις τα πράματα όπως έγιναν; Ο αυνανισμός έγινε σεξουαλική πράξη μονήρη τύπου! Ρε τι άλλο θα γράψουνε; ) Με τις ίδιες κατηγορίες παραπέμφθηκε σε δίκη και η δημιουργός του έργου Εύα Στεφανή.
Πρόκειται για ένα ακόμη διεθνές ρεζιλίκι (το μόνο διεθνές ρεζιλίκι που εγώ είδα είναι το γύρισμα μιας κρατικής τσόντας με τα χρήματα του λαού. Τίποτα άλλο. Εκτός κι αν θες να πεις ότι όλα τα σοβαρά ΜΜΕ της υφηλίου ασχολήθηκαν με το αίσχος της κ Στεφανή; Μεγάλη γνώμη έχεις γι' αυτή.), καθώς μόνο σε καθεστώτα θεοκρατικού τύπου (πόσες φορές θα το δείτε αυτό τον όρο; Τον εμπεδώσαμε. ΦΤΑΝΕΙ. Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως. Λέγε λέγε κάτι θα μείνει. Άλλωστε οι θιασώτες μας δεν χρειάζεται να σκέφτονται πολύ. Τους πετάμε φράσεις κλειδιά, κι είναι εξοπλισμένοι...), παραπέμπονται στην εποχή μας γκαλερίστες στο αυτόφωρο, επειδή σε ιδιωτικό χώρο, σε ειδικό δωμάτιο, με εμφανή προειδοποίηση ότι απαγορεύεται η είσοδος σε άτομα κάτω των 18 ετών, προβάλλεται κάποιο έργο τέχνης (ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΣΟΝΤΑ θα έλεγα εγώ). Στη Δύση η τέχνη δεν διώκεται (are you sure my dear?), ούτε ο λόγος, η ελευθερία της έκφρασης είναι αρχή συνταγματικά κατοχυρωμένη (το είδαμε αυτό στο γνωστό blog των φίλων της ελευθερίας να εφαρμόζεται παρ' αυτά...), είναι θεμέλιο της αστικής δημοκρατίας (Φυσικά και είναι. Όπως και η προστασία από την προσβολή και η αξιοπρέπεια, κι ο έλεγχος των κρατικών επιχρηγήσεων...). Αλλά εδώ είναι Βαλκάνια ακόμη...(Ευτυχώς έχουμε εσένα που θα μας πας μπροστά....)
Ακουσα με λύπη μου τον υπουργό Πολιτισμού να ψελλίζει μια ιδιότυπη θέση περί υπογραφής του έργου τέχνης από τον καλλιτέχνη, ο οποίος φέρει και την ευθύνη για το έργο! Αφού προηγουμένως είχε διευκρινίσει εμφατικά ότι το συγκεκριμένο έργο της κυρίας Στεφανή είναι αντίθετο με τις αξίες και την αισθητική του. Ο Ελληνας υπουργός Πολιτισμού δεν είχε το σθένος να μιλήσει για το δικαίωμα των καλλιτεχνών στην ελεύθερη έκφραση και να εκδηλώσει τη δυσφορία του για τη σύλληψη και την παραπομπή, δεν είχε ούτε την ευφυΐα να υποσχεθεί μια πρωτοβουλία που θα βάλει τέλος σε αυτόν τον τραγέλαφο. Τρέμει τις εκλογές ο καημένος...(Ταλαίπωρε μου φαντάζομαι δε σε εκφράζει η ίδια η κ Στεφανή, όταν μιλάει για όρια στη τέχνη. Κι αυτό το όριο είναι το όριο της αξιοπρέπειας. Που η ίδια το ξεπέρασε. Και που το ξεπερνάτε εσείς, τα γνωστά παπαγαλάκια που τιτβίζεται τον ίδιο σκοπό.)
Ακουσα και την κυρία Παπαρήγα του ΚΚΕ, η οποία δήλωσε ότι δεν είναι δουλειά της αστυνομίας να κρίνει ένα έργο τέχνης, αλλά του λαού. Δεν ξέρω τι εννοεί ακριβώς η κυρία γενική γραμματέας, πιστεύω όμως ότι δεν περνάει από το μυαλό κανενός πια, ότι ο λαός (που πλήρωσε τη λεζάντα!) έχει το δικαίωμα να κάνει αυτό που έκανε η αστυνομία: να κατασχέσει το έργο, να συλλάβει, να δικάσει ή να διαπομπεύσει. Γιατί έχουν γίνει κι αυτά. (Νομίζω ότι η κ Παπαρήγα είχε απόλυτο δίκιο με αυτά που είπε. Αφού το video αυτό έγινε με χρήματα του Ελληνικού λαού, είναι κι ο ιδιοκτήτης του. Άρα αν θελήσει να το καταστρέψει, νομίζω ότι έχει το δικαίωμα να το κάνει. Εκτός κι αν κάνεις παρέα με τον Ιωσήφ, και δεν πιστεύεις σε τέτοια αστικά πράγματα...)
Μακάρι πάντως η πατρίδα και τα ήθη της να κινδύνευαν από το απλοϊκό φιλμάκι της κυρίας Στεφανή. Η λύση θα ήταν απλή: θα σβήναμε την οθόνη. (Γιατί δεν το κάνετε; Να ησυχάσουμε δηλαδή. Άλλωστε αυτό λέμε από την αρχή. Τώρα ποιά ήθη και ποιά πατρίδα εννοεί ο κ Τσίχλιας δεν μπορώ να καταλάβω. Μάλλον αυτή της προσβολής, της ανηθικότητας και του στανισμού που θέλει να μας επιβάλλει . )
Συνιστώ ανεπιφύλακτα, σε όσους πουλάνε πατριωτισμό προς άγραν ψήφων, γιατί γι’ αυτό το κάνουν, να κόψουν τις εκθέσεις (θα μας πείτε και που θα πάμε κ Τσίχλια; Εσείς να μην κάνετε τέτοια έργα, να μη μας προσβάλλετε. Εμείς έχουμε - ελπίζω δηλαδή - το δικαίωμα της ελευθερης πρόσβασης.) που απ’ ό,τι φαίνεται δεν τις αντέχουν και να διαβάσουν προσεκτικά την έκθεση του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης· εκεί να δείτε προσβολή της δημοσίας αιδούς και της πατρίδας. (Σ'αυτή την έκθεση περιλαμβάνονται και οι κρατικές επιχορηγήσεις στο χώρο της "τέχνης" κ Τσίχλια; Γιατί πραγματικά, αν τις δούμε κι αυτές τότε είναι που θα χάσουμε τον ύπνο μας...)
Ξέρω είναι εκνευριστικό. Τα επιχειρήματα είναι τα ίδια σε ανυπέρθετο βαθμό. Λες και κάπου, κάποιος τα υπαγορεύει.
Και φυσικά ούτε κουβέντα για την ταμπακέρα. Ότι αυτά τα αίσχη - συγνώμη έργα α-τεχνίας - τα πληρώνουμε εγώ κι εσείς. Γι' αυτό σου λέω κορόϊδο λαέ. Σκάσε, δούλευε, πλήρωνε και μη ρωτάς.
Υπάρχουν όρια στην τέχνη; Φυσικά και υπάρχουν...
Υπάρχουν όρια στην τέχνη;
Φυσικά και υπάρχουν, δεν μ΄ αρέσει αυτό που λένε μερικοί ότι δεν υπάρχουν όρια.
Ποια είναι,λοιπόν,τα όρια;
Δεν μπορώ να τα ορίσω εγώ, αλλά υπάρχουν. Η ελευθερία του καλλιτέχνη και τα όριά του είναι ένα πνευματικό ζήτημα. Δεν καθορίζονται βέβαια από την τηλεοπτική δημοσιογραφία.
Να σας πω εγώ ένα όριο;Η προστασία των παιδιών.
Συμφωνώ απολύτως.
Δηλαδή,να μη χρησιμοποιούνται τα παιδιά είτε πορνογραφικάείτε σε σκηνές βίας.
Ναι συμφωνώ, αλλά και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ορίσεις τι είναι πορνογραφία, τι είναι βία. Αλλά είμαι απολύτως σύμφωνη ότι δεν μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει. Και αυτές τις μέρες υπάρχουν μερικοί που στην προσπάθειά τους να με υποστηρίξουν λένε ότι δεν υπάρχουν όρια στην τέχνη. Από τη μια οι δυνάμεις καταστολής και από την άλλη αυτοί που λένε ότι στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης όλα επιτρέπονται. Λάθος και οι δύο.
Και όταν παραβεί κάποιος τα όρια,μπαίνει ο αστυνομικός;
Όχι βέβαια. Τώρα, βεβαίως, υπάρχει η περίπτωση της παιδικής πορνογραφίας που μου ανέφερες. Εκεί δεν θα πρέπει να μπει; Αλλά πάλι είναι ολόκληρη συζήτηση τι είναι παιδική πορνογραφία. Τα κείμενα του Εμπειρίκου στις μέρες μας δεν θεωρούνται πορνογραφικά, στις μέρες του όμως ήταν.
Στο χωριό του πατέρα θα λέγαν την παρακάτω παροιμία: Και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη. Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι "τέχνη" είναι αυτο που κάνω εγώ κι όχι αυτό που κάνεις εσύ.
Ο Εμπειρίκος έγραφε κείμενα παιδικής πορνογραφίας;
Οι λογοκρίνοντες λογοκρινόμενοι άρουν τη λογοκρισία, προς το παρόν...
Για εμένα είναι μια πράξη ανάλογη της Ελληνικής πολιτείας που ανάγκασε τον ιδιοκτήτη της γκαλερί να προσαχθεί στο δικαστήριο για να προασπισθεί τα συμφέροντά του, κι όχι την ελευθερία της τέχνης.
Άλλωστε είναι καλά επιδοτούμενος από το ΥΠ.ΠΟ. για να ανυσηχεί για το καθημερινό ψωμί ...
Ι. Κώνστας, Δ. Παπαδοπούλου, Νίκος Τρανός, Κ. Κατσούρη, Νίκος Καναρέλης, Ρωσίνα Μπαλτατζή, Λοραίνη Αλιμαντίρη, Εύα Βρετζάκη, Ε. Χαλυβοπούλου, Άννα Πατάκη, Αλέξης Βερούκας, Ζάφος Ξαγοράρης, Νίκος Ναυρίδης, Κατερίνα Αποστολίδου, Γιώργος Γυπαράκης, Α.Αντωνόπουλος, Αγγελική Αντωνοπούλου, Π. Φαμέλης, Σίλβια Κούβαλη, Θάλεια Στεφανίδου, Γιάννης Σκαλτσάς, Βασίλης Βλασταράς, Λ. Καραμπίνης, Ρούλα Παλλαντά, Μ. Γλύκα, Μαρία Θάλεια Καρρά, Μ. Μανουσάκης, Β. Στυλιανίδου, Ε. Χατζηαργυρού, Κ. Δρέγος, Π. Χανδρής, Π. Μώρης, Ιωάννης Θεοδωρόπουλος, Σήφης Λυκάκης, Ελένη Κούκου, Πάνος Κοκκινιάς, Λυδία Βενιέρη, Αλέξανδρος Ψυχούλης, Παναγιώτης Λουκάς, Δημήτρης Χρηστίδης, Ε. Χατζησάββα, Μ. Σαρρή, Π. Ζάλη, Γ. Ιωαννίδου, Βασίλης Καρούκ, Χριστίνα Πετρηνού, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Γ. Καζάζης, Δανάη Στράτου, Διονύσης Καβαλιεράτος, Στέλιος Φαϊτάκης, Έλενα Παπαδοπούλου, Χρήστος Σαββίδης, Δάφνη Μπαρμπαγεωργοπούλου, Μάριος Σπηλιόπουλος, Νίκος Ξυδάκης, Κ. Τριανταφύλλου, Π. Νικολακόπουλος, Νίκος Παπαδημητρίου, Αλέξης Αυλάμης, Βαγγέλης Γκόκας
Τα σχόλια είχαν αποκρυφθεί, γιατί από κάποιο σημείο και μετά περιελάμβαναν ύβρεις και επιθέσεις που δεν ταίριαζαν με τον σκοπό αυτού του μπλογκ ο οποίος ήταν αποκλειστικά η συλλογή υπογραφών και όχι η δημόσια συζήτηση επί της ουσίας για το συγκεκριμένο θέμα. Επειδή αυτό ερμηνεύθηκε ως προσπάθεια λογοκρισίας της αντίθετης άποψης, τα σχόλια επανέρχονται.
June 9, 2007 1:53 AM